|
DİNAMİK OKUMA'NIN TARİHÇESİ |
İkinci Dünya Savaşı sıralarında, ordudaki pilotlara ve
gözetleme kulesi görevlilerine, özellikle havadaki
uçakları çabucak tanıyabilmeleri için süratli ve çevik
görme alıştırmaları yaptırıyorlardı.Aynı yıllarda
Birleşik Amerika’da Ohio Üniversitesi öğretim
üyelerinden Dr.Renshaw "Tachistoscope" veya "Visualize"
diye adlandırılan bir alet geliştirdi. Saniyenin 1/25,
1/50, 1/100’üne ayarlanabilen her açılıp kapanmasında
gitgide artan kelime veya kelime kümelerinin görme
penceresinden göründüğü bu aletle Kara, Hava ve Deniz
kuvvetlerindeki ilgili personeli çabuk, çevik ve daha
geniş alanı görme eğitiminden geçirildiler.
Önceleri gözün görme çabukluğunu, çevikliğini, atıl
görme alanı (periferial alan) geliştirme çalışmaları
olarak başlayan bu işlem, 1950’li yıllarda insan
beyniyle ilgili bir takım bilinmezlerin çözümlenmesiyle
eğitimciler tarafından, (Okuma-Göz, Okuma-Beyin ve okuma
işleminde Göz-Beyin ilişkileri üzerinde çalışmaların da
yoğunlaşmasıyla) Çok Hızlı Okuma tekniklerine uygulanıp
sistemleştirilerek okullarda uygulanmaya başlandı.
Hızlı okuma tekniklerinin gözü ilgilendiren yönü
üzerindeki çalışmalar, daha da eskilere uzanır. XIX.
yüzyılda Sarbonne’da göz hekimliği laboratuar yönetmeni
Emile Javal’in "gözün okuma işlemi sırasında
sıçramalarla hareket ettiği ve duraklamalar sırasında
gördüğü" konusundaki çalışmalarını biliyoruz.
Türkiye’de ilk olarak 1975 yılında verilen uygulamalı
seminerlerle başlamıştır. Her geçen gün özellikle
yöneticiler, işadamları , üniversiteye hazırlık kursları
ve öğrencilere kadar gittikçe yaygınlaşmaktadır.
|
|
